над паэзіяй і паэтыкай о поэзии и поэтике
з улікам іх падобнасці і адрознення с точки зрения их подобия и разности
У свята нараджэння Венеры было
на Алімпе вялікае піраванне,
на якім былі прысутныя ўсе багі
і сярод іх Дастатак, сын Розуму.
К канцу ўсясветнага сходу
прыйшла Патрэбнасць
і, спыніўшыся перад парогам,
крошкі з нябеснага стала падабрала.
на Алімпе вялікае піраванне,
на якім былі прысутныя ўсе багі
і сярод іх Дастатак, сын Розуму.
К канцу ўсясветнага сходу
прыйшла Патрэбнасць
і, спыніўшыся перад парогам,
крошкі з нябеснага стала падабрала.
Якраз у гэты момант Дастатак
напіўся нектару і аддаляўся ў
прасад на адпачынак.
напіўся нектару і аддаляўся ў
прасад на адпачынак.
Патрэбнасць, нібы пазваная богам,
падалася за ім, здолела
яму спадабацца,
стаць Жонкай і Маці.
І з таго няроўнага адзінства
Найвышэйшыя мастацтвы ўзніклі.
І паколькі з’явіліся ў дзень
нараджэння Прыгажосці,
то і былі прызначаны
ёй ў сяброўкі і служкі;
а як дзеці Патрэбнасці растуць
каля маці ў першагады
мала прыгожымі,
нягледзячы на сваю боскую сутнасць,
без жытла, без імя, і,
як іх маці, з пазваннем боскім.
Але калі выйдуць з дзяцінства,
алімпійскі бог роду Дастатак
возьме іх пад свае крылы,
навучыць іх выбіраць,
падалася за ім, здолела
яму спадабацца,
стаць Жонкай і Маці.
І з таго няроўнага адзінства
Найвышэйшыя мастацтвы ўзніклі.
І паколькі з’явіліся ў дзень
нараджэння Прыгажосці,
то і былі прызначаны
ёй ў сяброўкі і служкі;
а як дзеці Патрэбнасці растуць
каля маці ў першагады
мала прыгожымі,
нягледзячы на сваю боскую сутнасць,
без жытла, без імя, і,
як іх маці, з пазваннем боскім.
Але калі выйдуць з дзяцінства,
алімпійскі бог роду Дастатак
возьме іх пад свае крылы,
навучыць іх выбіраць,
што ёсць будучае, добрае і дасканалае;
Гэты алегарычны вобраз
з даўных часоў аб Любові, як пададзена ў “Піраванні” Платона, перанесены на мастацтва, як упрыгажэнне свету,
і з’яўляецца яго сутнасцю, ростам і памкненнем.
Паводле сутнасці, наўрад ці думка чалавечая спыніцца
на дзіве з’яўлення...
***
В день рождения Венеры был на Олимпе великий пир, на котором собрались все боги, и среди них Достаток, сын Разума. К концу пира пришла Нужность, и, остановясь перед порогом, крохи с небесного стола собрала.
В этот момент Достаток, отпив нектара, собирался удалиться в про-сад на отдых.
Прызначаныя дзеля таго,
ідуць з тых часоў
разам ды смела,
поўныя магчымасці іх спазнання,
вучаць спасцігаць самі сябе,
бываюць надта выразныя
і чаруюць дзівоснасцю.
ідуць з тых часоў
разам ды смела,
поўныя магчымасці іх спазнання,
вучаць спасцігаць самі сябе,
бываюць надта выразныя
і чаруюць дзівоснасцю.
Гэты алегарычны вобраз
з даўных часоў аб Любові, як пададзена ў “Піраванні” Платона, перанесены на мастацтва, як упрыгажэнне свету,
і з’яўляецца яго сутнасцю, ростам і памкненнем.
Паводле сутнасці, наўрад ці думка чалавечая спыніцца
на дзіве з’яўлення...
***
В день рождения Венеры был на Олимпе великий пир, на котором собрались все боги, и среди них Достаток, сын Разума. К концу пира пришла Нужность, и, остановясь перед порогом, крохи с небесного стола собрала.
В этот момент Достаток, отпив нектара, собирался удалиться в про-сад на отдых.



Комментариев нет:
Отправить комментарий